یا امام حسن عسگری(ع)

سحر بود دلي از غصه لبريز

كنار بسترم اهي غم انگيز

به پشت پلك من يعقوب گويد

كه امد يوسفم اي پلك بر خيز

بهار ارزوهايم غريبي

كه بعد من شود اين شهر پاييز

به درد سينه ام لبيك گفتم

كه مثل مادرم باشم غم انگيز